De staat van het dier

Het was een mooie jubileumbijeenkomst van de Raad voor de Dieraangelegenheden vandaag in Santpoort. Een volle zaal, een goede sfeer, interessante sprekers en een afsluiting door Dolf Janssen. Die ondanks vijf dagen griep niets op snelheid van denken en spreken ingeboet had. ‘Soms heb ik ruzie met mijn vrouw en dan staan we tegenover elkaar te schreeuwen. Dan zeg ik tegen haar: ik kom niet aan jouw kant staan want dan hebben er twee mensen ongelijk.’

Over gelijk en ongelijk en polarisatie was eerder een stuk genuanceerder gesproken. De uitkomsten van de publieksenquete over onze omgang met dieren vertonen een ‘normale verdeling’. De meeste mensen zijn het min of meer wel met elkaar eens; Het dierenwelzijn is toegenomen de afgelopen jaren, Nederland fungeert als gidsland, beesten in de natuur moeten hun gang kunnen gaan, alhoewel liever geen overlast veroorzaken. Minister Schouten heeft in het politieke debat toch nog wel eens last van juist de extremen en ze had eigenlijk eén echte hartenkreet: nuance. Ze riep op tot discussie en gesprek, maar graag met gewogen opinies.

Eva Meijer vertelde over prairiehonden die met elkaar spreken in een taal die zowel een enorme woordenschat bevat als ook heuse grammatica. En ze doen de wave, daarbij de jump-yip uitstotend. Ik heb het inmiddels gegoogeld, een aanrader om even op youtube te kijken. Hoe de onderzoekers die prairiehondentaal ontcijferd hebben vertelde ze er niet bij, maar het luttele feit dát dieren zich klaarblijkelijk zo genuanceerd kunnen uitdrukken zet aan het denken, hetgeen natuurlijk precies de bedoeling was.

In de workshop bij Bas Haring kregen we een spoedcursus ethiek, waarbij hij uitlegde dat mensen oordelen volgens meestal drie vaste patronen (vanuit principes, vanuit een idee van de som van lijden en geluk, en vanuit intenties geredeneerd). Het helpt om die waardeoordelen volgens dergelijke denkpatronen te herkennen want je brengt iemand er niet vanaf. Dat is nu eenmaal de bril waarmee hij de wereld bekijkt. Haring heeft in zekere zin makkelijk praten, zijn werk bestaat uit het observeren, nadenken en herkennen, maar de uitvoering of discussies tot een consensusgedachte brengen zijn niet zijn werk.

In ‘De natuur; een sprookje?’ workshopten we volgens de moderne inzichten. Wie het eens is met de stelling gaat aan de ene kant staan, wie het oneens is aan de andere kant van de strip op de vloer. We spraken over beheer van wilde zwijnen, de Oostvaardersplassen en natuur als zodanig. Aan het einde concludeerden we dat de verwarring eigenlijk alleen maar groter geworden was. Maar de sfeer was goed en bij de borrel konden we verder praten.

Merel Langelaar
Voorzitter KNMvD
merellangelaar@knmvd.nl
06 224 819 63

Lees ook: Artikel uit Trouw over de resultaten van de RvD enquete.

Om te kunnen reageren op een bericht dient u ingelogd te zijn.