In voor- en tegenspoed. Zo heet het boek van Danielle Braun over organisatiecultuur bij, fusie, samenwerking en ontvlechting. Het leek me wel relevante kost voor de uitdaging waar we dit jaar als KNMvD voor staan. Want we gaan dit allemaal tegelijk meemaken: fusie, samenwerking én ontvlechting. Als alles naar wens gaat tenminste. En dat betekent om met de metafoor van het huwelijk te spreken, het integreren van cultuur, rituelen, macht, identiteit én het bouwen aan de liefde.
Met het ondertekenen van het principeakkoord zijn we na ruim twee jaar verkering ‘in ondertrouw gegaan’ met het CPD, Vedias en de NVFD. Met deze organisaties gaan we samen de Federatie KNMVD vormen. De KNMvD in zijn huidige vorm moet daarvoor een enorme verandering ondergaan. We gaan namelijk niet alleen trouwen, we krijgen ook kinderen en de echtelieden in spe brengen kinderen uit een eerder huwelijk mee. De Federatie wordt een modern mozaïekgezin, zou je kunnen zeggen. Oplossingsgericht als we zijn, hebben we de dwingende neiging om er een simpel organisatiemodel bij te pakken, snel een harkje te tekenen en alvast door te rekenen wat het voor onze contributie gaat betekenen. Maar het proces heeft veel weg van een sociaal experiment, met de grilligheid van verbinding, schepping, conflict en vernieuwing. Het gaat om een grote verscheidenheid aan mensen, met hun diverse veterinaire beroepen als bindende factor. Deze menselijke kant vraagt om bewust afscheid van oude patronen, erkenning van persoonlijkheden en aandacht voor samensmelting. Zodat er ruimte ontstaat voor iets totaal nieuws.
Mijn beeld van een totale metamorfose wordt versterkt door de huidige weersomstandigheden. Buiten ligt een dik pak sneeuw, bijeenkomsten worden afgelast, uitgesteld of omgezet naar online. Het verkeer is totaal ontregeld. Het is wit en stil buiten. We zijn ingekapseld. Als rupsen die straks in de lente ontpoppen tot vlinders in vele tinten paars. Het is nu nog maar moeilijk voor te stellen. Wanneer we praten over transformaties of transities, hebben we het in professionele kringen vaak over de noodzaak van een ‘paradigmashift’; een andere manier van kijken, die alles in een geheel nieuw daglicht zet. Er wordt moeilijk bij gekeken, want cultuur is hardnekkig. Er zijn bloedgroepen, weerstanden en tegenkrachten. Maar zo’n shift kan ook heel eenvoudig zijn. Als je gaat trouwen, word je uiteindelijk met één simpele hamerslag in de echt verbonden. De daad zelf stelt niet zoveel voor, maar de impact is groot. De enige harde voorwaarde is, dat je samen zegt: ja, ik wil.
Danielle Braun spreekt van bouwen aan de liefde. Is ‘liefde’ niet een te groot woord om voor de vorming van de Federatie KNMvD te beschrijven? Of juist te klein? Sla je met de metafoor van het huwelijk de boel niet plat? Of maken we het nodeloos ingewikkeld door van een samengesteld gezin te spreken? Mijn antwoord is op deze vragen is: nee. Ik ben van mening dat we met het woord liefde precies benoemen waar het over gaat. Onze collectieve en persoonlijke liefde voor dieren gaat namelijk heel diep. Dat merk ik bij studenten, jonge professionals, ervaren collega’s en senioren. Het warme groepsgevoel bij de gezamenlijke ondertekening van het Manifest Mentaal Welzijn… dat is making love. De zorgvuldigheid en de toewijding waarmee we 24/7 te werk gaan, ook als we strikt genomen niet aan het werk zijn, of als we iets doen waarvoor we eigenlijk niet gekozen hebben… dat is liefde in voor- en tegenspoed! Wij voelen het aan ons hartje. Dus ja, we mogen ons gezamenlijk zeker beschouwen als een complexe, liefdevolle familie. Met hopelijk in 2026 een feestelijke bruiloft. En daarmee krijgt de wens ‘gelukkig nieuwjaar’ een compleet nieuwe betekenis!
Heb je naar aanleiding van deze blog vragen over de Federatie KNMVD? Mail ons op info@knmvd.nl of bel ons via 0306348900.