Onder de microscoop

Hond, veertien jaar, mannelijke gecastreerde dwergpinscher.

Paar maanden geleden last gehad van een otitis media interna die behandeld is met antibiotica. Bij pre-anesthetisch onderzoek is bij toeval een hyperproteinemie ontdekt. De hond heeft geen klinische klachten behalve mogelijk wat minder actief en wat wankeler op de poten.

De eigen dierenarts heeft de hyperproteinemie opgewerkt door middel van bloedonderzoek, röntgenfoto’s thorax en een echo van het abdomen. Er waren geen afwijkingen behalve herhaaldelijk een hyperproteinemie (> 120-145 g/l) en een hyperglobulinemie. Verder gaven de klinische chemie, hematologie en serologie op bloedparasieten geen afwijkingen. Op basis van een verdenking van een multipele myeloom zijn de ‘bench jones’-eiwitten in de urine bepaald. Deze gaven een dubieuze uitslag, waarna de hond is verwezen naar de oncologieafdeling van EDZ Het Noorden.

Op de poli Oncologie is besloten tot een echo van het abdomen ter DNAB’s van de milt en lever. Op de echo van het abdomen was sprake van een lichte splenomegalie en hepatomegalie. Het parenchym van zowel de lever als de milt is wat hyper-echogeen. Aan de overige buikorganen waren geen afwijkingen zichtbaar. Caudodorsaal van de prostaat is een afwijkende structuur zichtbaar (figuur 1).

Uitstrijkjes van lever, milt en massa in het caudodorsale abdomen vertonen een vergelijkbaar beeld. Lever: uitstrijkjes met een wisselende celopbrengst bestaande uit clusters uniforme hepatocyten zonder atypie (figuur 2). Verspreid over het glaasje matige aantallen individueel en in clusters gelegen pleomorfe rondcellen. Deze rondcellen hebben vaak een excentrisch gelegen kern met grof gestippeld chromatine en een matige hoeveelheid donkerblauw cytoplasma met naast de kern een lichter gebied. Er is matige anisocytose en anisokaryose. Op de achtergrond bloed.

Dit celbeeld past bij een rondcellige tumor, morfologisch het beste passend bij een plasmaceltumor.

Plasmaceltumoren in de huid komen vaak voor bij honden en er zijn bepaalde cytologische eigenschappen waardoor ze vaak zonder extra kleuring onderscheiden kunnen worden van andere rondcellige tumoren. Vooral de excentrisch gelegen kern, de perinucleaire halo en de donkerblauwe kleur van het cytoplasma zijn kenmerkend. Terwijl kleine aantallen, goed gedifferentieerde plasmacellen kunnen worden gezien in het bloed en in alle organen, zijn neoplastische plasmacellen vaak pleomorf oftewel er zit wat verschil in vorm en grootte en er zitten soms dubbelkernige cellen bij. Op basis van cytologie alleen kan de diagnose van multipele myeloom niet worden gestekd, maar in combinatie met bevindingen uit andere diagnostiek kan dit cytologisch beeld erbij passen.