TEKST PAUL J.J. MANDIGERS, DIERENARTS-SPECIALIST, ASSOCIATE PROFESSOR, DVM, PHD, DIPECVN, EUROPEES SPECIALIST VETERINAIRE NEUROLOGIE EBVS, EXPERTISE CENTRUM GENETICA DIERGENEESKUNDE | YALELAAN 108, 3584 CM UTRECHT | PO BOX 80154, 3508 TD UTRECHT & EVIDENSIA DIERENZIEKENHUIS ARNHEM. LID VAN HET INTERNATIONAL VETERINARY EPILEPSY TASKFORCE (IVETF).
Epilepsie is een van de meest voorkomende neurologische aandoeningen en wordt met name bij mensen, honden en in mindere mate bij de kat gezien. Bij katten komt deze ziekte zelden voor, maar bij de hond ligt de frequentie rond de 0,5 tot 1 procent (1-3). Dit cijfer varieert per land. Het is namelijk afhankelijk van de hondensoorten/rassen die in dat land voorkomen. Een voorbeeld is de Tervuerense herder. Deze variëteit van de Belgische herder zien we veel in Nederland, maar zelden in Engeland. De schatting is dat 1 tot 2 procent van de Tervuerense herders epilepsie krijgt. Dit heeft dus gelijk invloed op het voorkomen van epilepsie bij ‘de hond’ in een land (4-7).