Column Maaike van den Berg – De wereld en de Nederlanders

 

Door elke maandagochtend in de auto op weg naar de praktijk de voetbaluitslagen van Radio 1 snel uit mijn hoofd te leren, heb ik mijn voetbalminnende collega-veeartsen tijdens de koffie jarenlang om de tuin kunnen leiden, maar ik ben – om het zachtjes uit de drukken – geen voetbalfanaat. Heerlijk rustig dus, deze zomer, zonder WK. Voor mij deze keer een ander wereldpodium:

Sinds een jaar vertegenwoordig ik, samen met collega Olafur uit IJsland, de Europese dierenartsen in de wereldclub van dierenartsen (WVA). De WVA vertegenwoordigt wereldwijd meer dan
een half miljoen dierenartsen. Ook jou, als lid van onze KNMvD.
Kortgeleden hield ik als “Councillor for Europe” een voordracht in het Noorse Bergen voor de Algemene Ledenvergadering van onze Europese Federatie van dierenartsen, de FVE. En ik legde uit dat de WVA aanspreekpunt is als het gaat om belangrijke zaken rondom dierenartsen op wereldschaal, bij voorbeeld voor de WHO, de OIE en de FAO. Ik vertelde op dat grote podium dat ik als veterinair steeds trotser word op Europa. Op het gebied van antibiotica (Europa is best practice regio, Nederland wordt gezien als gidsland), op het gebied van dierwelzijn en ook op het punt van de positie en (dus) de invloed van dierenartsen in het maatschappelijk debat.In Engeland, en nu ook FVE-breed loopt bijvoorbeeld al jaren een fantastisch project “Vetfutures”. Het bewijst dat we de toekomst van ons beroep als dierenartsen en de waardering in de maatschappij voor wie we zijn en wat we doen grotendeels zelf vorm kunnen geven met diergezondheid en dierwelzijn centraal. Met de Fransen, de Duitsers en de Denen overleggen we intensief over wat ketenvorming betekent voor de beroepsgroep. En ook over wat we precies moeten bewaken als belangenbehartigers van álle dierenartsen, binnen en buiten ‘the corporates’ en binnen en buiten de praktijk. Dat internationale veterinaire netwerk levert ons dus echt iets op. Heel opvallend vind ik dat ik in die internationale wereld buitensporig veel Nederlandse dierenartsen tegenkom. In de praktijk, in het wetenschappelijk onderzoek, als beleidsmakers, als bestuurders. En dat we worden gewaardeerd om de kwaliteit van ons werk, omdat we in staat zijn partijen met elkaar te verbinden en omdat we continu het lef hebben om onze nek uit te steken.

Dus toch nog mooie uitslagen, deze zomer.
En je hoeft ze niet eens uit je hoofd te leren…

Maaike van den Berg

Om te kunnen reageren op een bericht dient u ingelogd te zijn.


Inloggen