Werken in het buitenland

Werken in een ander EU-land? Geen probleem, kun je gewoon doen! Of toch niet?

Inleiding

In heel Europa dus ook in Nederland wordt enorm gemopperd over de EU en alle regels die “Brussel” op ons afvuurt. Maar ondertussen profiteert iedereen wel degelijk van de EU als geheel. Gewoon zonder douanecontroles naar Barcelona, geen geld hoeven wisselen, stage lopen in Duitsland, Polen in huren voor het verbouwen van een huis. Mensen vliegen steeds meer en hebben dankzij social media veel meer contacten in andere landen.

Ook sommige dierenartsen werken af en toe over de grens. Dankzij mond-tot-mond reclame worden ze door bijvoorbeeld paardeneigenaren in een andere lidstaat ingeschakeld. Veel dierenartsen zullen, zonder er al te lang bij stil te staan, gewoon gaan. Immers, vrij verkeer van diensten. En die medicijnen neem je ook gewoon mee; vrij verkeer van goederen toch?

Ja en nee. Het ligt, zoals vaak, toch wat genuanceerder.

Casus

We gaan er in dit artikel van uit dat de dierenarts zich niet vestigt in een andere lidstaat, maar tijdelijk en incidenteel diensten verleent in een andere lidstaat dan die waar hij gevestigd is. Nemen we de Nederlandse dierenarts A die van plan is om op uitnodiging van enkele Zweedse paardeneigenaren voor enkele weken naar Zweden te gaan en daar hun paarden te behandelen.

Wat moet er voor vertrek gedaan worden?

Wat moet A voor vertrek regelen op grond van de Dienstenrichtlijn (Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt.) en de richtlijn beroepskwalificaties (Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties)? En wat verlangen de Zweedse autoriteiten?

A denkt zelf dat hij gewoon aan de slag kan en besluit te vertrekken. Dit kan echter niet zonder meer. Er is weliswaar vrij verkeer van diensten, maar lidstaten mogen zelf nog extra voorwaarden stellen aan dienstverleners uit andere lidstaten. Daarbij mogen zij echter niet zodanige voorwaarden stellen dat het vrijwel onmogelijk is om als dienstverlener uit lidstaat A aan de slag te gaan in lidstaat B. Ook mogen ze geen andere eisen stellen aan dienstverleners uit andere lidstaten dan die voor hun “eigen”  dienstverleners gelden. Lidstaten moeten er bovendien voor zorgen dat er 1 loket is waar dienstverleners terecht kunnen voor de afwikkeling van alle procedures en formaliteiten.

Maar wat mag een andere lidstaat dan zoal verlangen?

Artikel 1 uit de Richtlijn beroepskwalificaties bepaalt:

Deze richtlijn stelt de regels vast volgens welke een lidstaat die de toegang tot of de uitoefening van een gereglementeerd beroep op zijn grondgebied afhankelijk stelt van het bezit van bepaalde beroepskwalificaties (hierna de „ontvangende lidstaat” genoemd), de in een andere lidstaat of andere lidstaten (hierna de „lidstaat van oorsprong” genoemd) verworven beroepskwalificaties die de houder van die kwalificaties het recht verlenen er hetzelfde beroep uit te oefenen, erkent voor de toegang tot en de uitoefening van dit beroep.

“Prima”, denkt A nu: “ Ik kan gewoon gaan”. Maar, zo simpel is het niet.

Zweden mag om te beginnen een bewijs van de beroepskwalificaties van A verlangen en vragen om een attest dat A in Nederland het beroep van dierenarts uit mag oefenen en dat hij op het moment dat het attest werd afgegeven niet geschorst is, ook niet tijdelijk (A moet dus toegelaten/geregistreerd zijn en als dierenarts mogen werken in Nederland). Ook mag Zweden A om een nationaliteitsbewijs vragen.

Als A daadwerkelijk dierenarts is, dit beroep in Nederland ook mag uitoefenen en voor het eerst in Zweden aan de slag zou willen gaan, moet hij zich bij de bevoegde autoriteit in Zweden melden; in dit geval bij de Swedish Board of Agriculture (dat ene loket waar een lidstaat voor moet zorgen op grond van de Dienstenrichtlijn).

A stuurt dan een bericht met daarin een schriftelijke verklaring over verzekeringsdekking of soortgelijke collectieve of individuele vormen van bescherming inzake beroepsaansprakelijkheid (dit zal A eerst met zijn verzekeraar moeten bespreken; want dekt deze verzekering ook eventuele beroepsfouten gemaakt in het buitenland?). Deze verklaring stuurt de bevoegde autoriteit in Zweden dan aan de betrokken beroepsorganisatie. Dit staat vervolgens gelijk aan automatische tijdelijke inschrijving of pro forma aansluiting. De verklaring wordt eenmaal per jaar verlengd indien A van plan is om gedurende dat jaar in Zweden tijdelijke of incidentele diensten te verrichten.

En last but not least: A moet de Zweedse taal beheersen.

Let wel: Alle voorwaarden die Zweden stelt, mogen de dienstverrichting echter op geen enkele wijze vertragen of bemoeilijken of extra kosten voor A met zich meebrengen.

Naleven regelgeving

Een dierenarts die naar een andere lidstaat gaat, ook al is het maar tijdelijk en heel af en toe, valt wel degelijk onder de professionele, wettelijke of administratieve beroepsregels van de ontvangende lidstaat. Denk hierbij aan beroepskwalificaties, zoals de definitie van het beroep, het gebruik van titels en de ernstige wanprestatie bij de uitoefening van het beroep, maar ook de tuchtrechtelijke bepalingen die in de ontvangende lidstaat van toepassing zijn op personen die er hetzelfde beroep uitoefenen.

Alhoewel Zweden A op grond van de Richtlijn beroepskwalificaties vrij stelt van de eisen die aan op in Zweden gevestigde dierenartsen worden gesteld met betrekking tot een vergunning of aansluiting bij een beroepsorganisatie, is het wel zo dat A de Zweedse wet- en regelgeving na moet leven. De Zweedse autoriteiten zien toe op naleving hiervan, maar A valt onder de jurisdictie van Nederland (simpel gezegd: onder de bevoegdheid van de Nederlandse rechter). Concreet betekent dit dat als A in Zweden de wet- en regelgeving niet naleeft, Nederland de benodigde stappen moet zetten tegen A. Nederland kan dus niet zeggen: “ Wij doen niets want de diensten in Zweden zijn verricht en de schade is daar aangericht.”

Klachten klanten

Maar wat nu als een klant klachten heeft, de tuchtrechter in zou willen schakelen? A moet dan op een of andere manier wel in Zweden bekend zijn, vandaar ook dat A zich moet melden bij de bevoegde autoriteit. Zweden voorziet dan in een automatische tijdelijke inschrijving of pro forma aansluiting bij een beroepsorganisatie.

Al het papierwerk is op orde en verstuurd

Als A alles aan de bevoegde autoriteit heeft gestuurd, dan moet deze autoriteit binnen een maand na ontvangst van de verklaring en overige documenten een beslissing nemen. Een beslissing kan zijn dat  zijn kwalificaties niet worden gecontroleerd. Of A krijgt bericht over het resultaat van de verrichte controle. Als het Zweden niet lukt om op tijd iets te laten weten dan moet dit gemeld worden aan A, inclusief de reden. Uiterlijk 2 maanden na ontvangst van aanvullende documenten moet er dan alsnog een besluit worden genomen.

Medicijnen die A mee wil nemen naar Zweden

Maar hoe zit het dan met de medicijnen die A in zijn auto meeneemt naar Zweden? De algemene regel is dat in iedere lidstaat alleen die veterinaire medicijnen gebruikt mogen worden die toegelaten zijn in die lidstaat. Echter, onder bepaalde voorwaarden mogen dierenartsen die over de grens werken, toch de medicijnen gebruiken die in hun eigen land toegelaten zijn en niet in de andere lidstaat. Zweden moet er dus voor zorgen dat A kleine hoeveelheden medicijnen die niet toegelaten zijn in Zweden mee kan nemen en voor kan schrijven. De voorwaarden zijn:

  • De toelating is uitgegeven door de lidstaat waar de dierenarts gevestigd is (in ons geval in Nederland);
  • De dierenarts neemt ze mee in de originele verpakking;
  • Medicijnen bestemd voor voedselproducerende dieren hebben dezelfde kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling als het gaat om actieve bestanddelen, als de medicijnen die in lidstaat waar dierenarts wil gaan werken, toegelaten zijn;
  • De dierenarts conformeert zich aan de in de andere lidstaat geldende codes voor goed diergeneeskundig handelen. De dierenarts verzekert zich ervan dat de op de medicijnen genoemde wachttijd aangehouden wordt, tenzij hij redelijkerwijs kan weten dat een langere wachttijd gespecificeerd moet worden om te voldoen aan de vereisten voor goed diergeneeskundig handelen;
  • De dierenarts geeft geen medicijnen aan de eigenaar of houder van het dier die hij in de andere lidstaat behandeld heeft, tenzij dit is toegestaan op grond van de regels van die lidstaat. Hij mag dan slechts de voor het afronden van de behandeling minimaal benodigde hoeveelheid voorschrijven;
  • De dierenarts moet gedetailleerde overzichten bijhouden van de behandelde dieren, de diagnoses, de geadministreerde medicijnen, de doses, de duur van de behandeling en de wachttijd. Deze overzichten moet hij gedurende minimaal 3 jaar bewaren voor eventuele controles van de bevoegde autoriteiten in de lidstaat waar hij diensten verricht heeft;
  • Het aantal soorten en de hoeveelheden aan medicijnen dat een dierenarts meeneemt, mag niet meer bedragen dan dat wat in het algemeen voor de dagelijkse praktijk voldoende is om te voldoen aan de standaarden van goed diergeneeskundig handelen.
Eindelijk kan A naar Zweden

Alles is in orde, A mag in Zweden tijdelijk aan de slag. A pakt zijn koffers, medicijnen en laadt de auto in. Hij zal echter door enkele andere landen rijden en alhoewel er in beginsel geen controles aan de grenzen zijn, zou hij aangehouden kunnen worden. Hij doet er dan ook verstandig aan om voor zijn vertrek alle medicijnen die hij meeneemt ook nog eens op een rijtje te zetten, zodat hij bij eventuele grenscontroles een lijst kan overhandigen. Het is even werk, maar het kan hem uiteindelijk tijd besparen. Verder is het altijd wijs om ook bij te houden hoeveel en welke medicijnen je aan wie en waarom verstrekt.

Daarnaast is het van belang dat A kan aantonen dat hij dierenarts is, in Nederland toegelaten is, niet in het doorreisland aan de slag zal gaan, maar in Zweden.

En, ook niet geheel onbelangrijk: overleg met de boekhouder over hoe de verrichtingen gefactureerd moeten worden.

Meer informatie over werken in Zweden

Op de website Jordbruksverket kunt u meer lezen over de voorwaarden die Zweden stelt en de stappen die A dus moet zetten.

Meer informatie over werken in het buitenland

Voor meer informatie neem ook eens een kijkje op de website van de FVE en neem het document “Veterinarians crossing borders” eens door.

Voor degenen die interesse hebben om in de UK aan de slag te gaan: houd er rekening mee dat de regelgeving ineens anders kan zijn (Brexit).

Handige links voor werken in:
    België
    USA:
    UK:
    Frankrijk:
    Oostenrijk: