Tuchtrecht spreken is goud

Het valt haar op dat hij wat wijdbeens draaft en ‘paniekerig’ galoppeert maar de verkoopster zegt dat dit met training wel goedkomt. OK, dan wil de aspirant-koper het dier graag veterinair laten keuren. De dierenarts heeft in het buitenland geleerd dat kortere buigproeven in de onderbenen genoeg informatie geven en wijkt daarmee iets af van de standaard zoals die in Nederland geldt. Verder vindt hij de pony in orde en op grond daarvan wordt de koop doorgezet.

Aankoop of afkeuring

Dan beginnen de problemen. Hoofdschudden, stijve rug, problemen met opstijgen, galopperen, longeren, alles. Geen enkele behandeling helpt en op een kwaad moment protesteert de pony zelfs zo hard dat hij er vandoor gaat waardoor er een ongeval ontstaat. De pony blijkt OCD, ‘kissing spines’ en andere problemen te hebben en wordt uiteindelijk geëuthanaseerd. Waar de koper achteraf achter komt, is dat de pony drie weken voor haar aankoop door een praktijkgenoot van de keuringsdierenarts was afgekeurd vanwege – in ieder geval – knieproblemen, waardoor de vorige koper van de koop had afgezien. Al met al krijgt ze het gevoel dat de dierenarts haar bewust heeft voorgelogen met deze keuring. Dat laatste kan het Tuchtcollege niet beamen. Het kan zo zijn dat de dierenarts bij de keuring afwijkend gangwerk heeft gezien, maar als dat klinisch niet relevant is, dan hoeft dat niet in het keuringsrapport te staan. De verkorte buigproeven zijn door de dierenarts verklaard. Beargumenteerd afwijken van de leidraad voor een aankoopkeuring is niet tuchtrechtelijk verwijtbaar, al vindt het Tuchtcollege dat dit gemotiveerd in het keuringsrapport moet worden vermeld. Ook de eerdere keuring door een collega is niet verwijtbaar. Een keuring is een momentopname van levende materie en een eerdere afkeuring hoeft een latere goedkeuring niet in de weg te staan. Kreupelheid en blessures kennen gradaties en kunnen ook zonder behandeling van voorbijgaande aard zijn. Alle klachten worden ongegrond verklaard, maar daartegen gaat de koper in beroep. Daarbij komt ze ook met nieuwe klachten aan, maar dat kan niet. Beroep kan alleen gaan over de argumenten die al door het Tuchtcollege zijn besproken.

Beroepsgeheim?

Het Beroepscollege is het in bijna alle opzichten met het Tuchtcollege eens maar op een belangrijk punt net niet. Het staat vast dat de keuringsdierenarts wist dat zijn praktijkgenoot drie weken eerder de pony had afgekeurd, maar dat hij dat niet aan koper heeft gemeld en ook niet in het rapport heeft opgeschreven. “Dat hoeft ook niet, ik heb beroepsgeheim,” stelt de dierenarts. Dat is onjuist. Het Beroepscollege wijst erop dat in de Wet dieren geen beroepsgeheim voor dierenartsen is opgenomen. Wel in de Code voor de dierenarts en dat respecteert het Beroepscollege. Zoals echter in de Code staat vermeld, mag daarvan worden afgeweken als de wet dat eist, of in het belang van diergeneeskundige zorgvuldigheid, zoals hier. In deze bijzondere situatie is dezelfde pony kort tevoren door een praktijkgenoot afgekeurd, terwijl de dierenarts zelf een aankoopkeuring deed. In dat geval moet de dierenarts de eerdere keuring en uitslag aan de aspirant-koper vertellen. Door dit na te laten heeft de dierenarts aan de koper de mogelijkheid ontnomen om in haar eigen belang als beoogd eigenaar van het dier en in het belang van het dier zelf in verband met mogelijke gezondheidsrisico’s, nader onderzoek te laten verrichten en eventueel af te zien van de aankoop. De dierenarts heeft nu alsnog een waarschuwing te pakken, en de koper geen pony meer. Ruilen?

Om te kunnen reageren op een bericht dient u ingelogd te zijn.


Inloggen