Tuchtrecht: Verlost van bevoegdheden

Vorige keer lazen we dat een tandentrekkende paraveterinair een waarschuwing kreeg van het Tuchtcollege. Bij het in werking treden van de WUD 1990, werden de bevoegdheden van verloskundigen en castreurs teruggeschroefd. Hoewel dat meer dan 25 jaar geleden is, is het toch nog niet doorgedrongen.

Deze verloskundige blijft tientallen keizersnedes verrichten, kalveren onthoornen, laat antibiotica achter op bedrijven en houdt een gebrekkige administratie bij. Uitein­delijk ontdekt de NVWA de praktijken en draagt het dossier over aan de klachtambtenaar van het Tuchtcollege. De klachtambtenaar wacht maar liefst twee jaar om er een zaak van te maken en dat wordt hier in het voordeel van de verloskundige uitgelegd.

Wel stelt het Tuchtcollege vast dat de verloskundige op grote schaal zijn bevoegdheden heeft overtreden. De verloskundige voert aan dat hij niet anders kon, omdat de situatie spoed­eisend was en niet op een dierenarts kon worden gewacht. Met dat excuus komt hij er niet, want onderbouwing ontbreekt. De administratie is erg algemeen en rept alleen over ‘veteri­naire zorg’, ‘medicatie’ en dergelijke. En dat wordt beslist niet in het voordeel van de verloskundige uitgelegd; ook een gebrekkige administratie is veterinair verwijtbaar.

Het Tuchtcollege stelt dat onthoornen een diergeneeskundige handeling is, maar helemaal juist is dat niet. Binnen bepaalde grenzen is juist onthoornen ‘vrijgegeven’, dat wil zeggen: toege­staan aan veehouders. Veehouders, niet verloskundigen. Daarbij moet de dierenarts wel steeds de verdoving toedienen. Onthoornen door de verloskundige, inclusief het verdoven, is hoe dan ook een overschrijding van de bevoegdheid.

ANTICIPEREN?

Was het de verloskundige ontgaan dat de regels ruim 25 jaar geleden zijn aangescherpt? Nee, dat niet, maar hij moest zichzelf financieel wel op de been houden. En volgens hem had de overheid een verruiming van de bevoegdheden toegezegd, dus daar anticipeerde hij vast op. De toezegging is niet in enige overheidsdocumentatie terug te vinden, maar zelfs als dat zo was, dan nog is dat geen rechtvaar­diging om de regels te negeren – aldus het Tuchtcollege. Uit het hele dossier kan niet anders worden geconcludeerd dan dat de verloskundige over een langere periode bewust en zonder veterinaire rechtvaardiging zijn bevoegdheden te buiten is gegaan. Zaak is vooral dat de verloskundige zich hieraan in de toekomst niet opnieuw schuldig maakt, ook al brengt dit mogelijk mee dat hij moet uitzien naar ander werk.

De klachtambtenaar eist een onvoor­waardelijke boete van 4000 euro maar het Tuchtcollege vindt een onvoor­waardelijke boete van 500 euro op zijn plaats. Daarbij houdt het Tuchtcollege ook rekening met de benoemde persoonlijke omstandigheden.

Wel legt het Tuchtcollege een boete van 4000 euro voorwaardelijk op, met een proefperiode van drie jaar. Het Tuchtcollege neemt aan dat de NVWA blijft controleren en als dan blijkt dat de verloskundige weer buiten zijn boekje gaat, moet die alsnog 4000 euro ophoesten.

Om te kunnen reageren op een bericht dient u ingelogd te zijn.


Inloggen