Tuchtrecht – www.wetgeving.nl

In de media lijkt het misschien alsof antibiotica alleen een onderwerp is bij eetbare dieren, maar inmiddels hebben ook dierenartsen uit de gezelschapsdieren en andere takken van de veterinaire sport ervaren dat iedere antibacteriële microgram op een goudschaaltje wordt gewogen.

Zo ging het ook bij deze webshop, verbonden aan een dierenarts(praktijk), die Enrofloxoral drops en Sulfatrim drops online verkocht. Vanzelfsprekend zonder de dieren te zien, een diagnose te stellen of een gevoeligheidstest uit te voeren; dat gaat niet met een webshop. De druppels waren bedoeld voor aquarium- en terrariumdieren, in kleinverpakkingen met niet meer dan 5 gram werkzame AB. De NVWA staat al vroeg bij de dierenarts op de stoep, waarbij de dierenarts zelf zijn verbazing uitspreekt over het feit dat deze middelen nog vrij mogen worden verhandeld. Oeps! Nee, zo is het dus ook niet. De NVWA stelt vast dat de webshop in een periode van een jaar goed draaide. Op 1 maart 2014 was de nieuwe antibioticaregelgeving al van kracht, maar in het jaar daarna werden er door de webshop bij elkaar ruim vijfhonderd verpakkingen met deze UDD-middelen verkocht. Dat levert de dierenarts een proces-verbaal op, want met de nieuwe AB-regelgeving zijn ook deze kleinverpakkingen verboden geworden. De dierenarts kijkt verbaasd op, hij verkeerde in de veronderstelling dat voor deze kleinverpakkingen een uitzondering was vastgelegd. Of hij het wist of niet, het mag hem niet baten, de NVWA eist bij het Tuchtcollege een boete van 1000 euro.

www.uptodate.nl

Het Tuchtcollege vraagt echter eens door waarom de dierenarts dacht dat er een uitzondering was. De dierenarts meent dat deze uitzondering dateert uit 1986, toen werd vastgelegd dat kleinverpakkingen met dit UDD-middel vrij verhandelbaar bleven. Voorheen mochten deze middelen, bedoeld voor aquariumvissen, terrariumdieren, kooivogels, postduiven, kleine knaagdieren en niet bedrijfsmatig gehouden konijnen en fretten, wel vrij worden verkocht.  Toen de regels werden aangescherpt, gold de vrijstelling uit 1986 niet meer maar vanaf dat moment moest ook bij kleinverpakkingen voor visjes en hagedisjes een dierenarts bekend zijn met de medische historie en gevoeligheidstesten doen. De dierenarts had dat blijkbaar even gemist? Blijkbaar wel, maar de NVWA heeft ook een puntje gemist. Juist voor deze kleinverpakkingen gold een overgangsregeling en is de mogelijkheid gebruikt een aanvraag in te dienen om deze vrij verhandelbaar te houden. Het College ter beoordeling van geneesmiddelen heeft zich hierover gebogen en heeft lang gedaan over een beslissing. Het Tuchtcollege vindt dat uit de wettekst wel duidelijk blijkt dat het verbod niet gold zolang het CtBG nog niet had beslist. Een juridisch onzekere situatie mag nooit in het nadeel van een beklaagde worden uitgelegd. In de periode van een jaar die de dierenarts wordt verweten, valt de beslisdatum van het CtBG pas aan het eind van maand acht. Dat maakt de periode waarin de dierenarts daadwerkelijk illegale internethandel in UDD-middelen kan worden verweten, erg kort.

Sisser

Helemaal vrijuit gaat hij niet; hij heeft zelf ook toegegeven dat hij UDD-gekanaliseerde AB die niet meer vrij verkocht mochten worden, verkocht zonder tussenkomst van de behandelend dierenarts. Dat was nu juist niet de bedoeling van de wetgever en dat had meneer kunnen weten. De veranderde regelgeving heeft veel media-aandacht getrokken en dat legt op de dierenarts de plicht om ze uit de handel te halen. De middelen toch verkopen is verwijtbaar en nalatig. Vanwege de kortere periode en het feit dat het Tuchtcollege wel ziet dat deze regels ook weer niet heel makkelijk te volgen zijn, krijgt de dierenarts slechts een  boet van 200 euro. Antibiotica voor reptielen: min of meer met een sisser afgelopen

Illustratie Henk Vrieselaar

Om te kunnen reageren op een bericht dient u ingelogd te zijn.


Inloggen