Dierenwelzijn in de veehouderij: het dier moet centraal staan
De beelden die deze week naar buiten zijn gekomen van dieren die worden geschopt, geslagen of niet tijdig de noodzakelijke zorg krijgen, zijn schokkend. De KNMvD keurt iedere vorm van mishandeling en vermijdbaar dierenleed af. Dieren moeten met respect worden behandeld en zieke of gewonde dieren moeten tijdig passende zorg krijgen.
Iedereen die beroepsmatig met dieren werkt, heeft daarin een eigen verantwoordelijkheid. Regels en toezicht zijn nodig, maar kunnen die verantwoordelijkheid nooit vervangen. De manier waarop deze beelden zijn verkregen roept wel vragen op. Het heimelijk binnendringen van bedrijven en het zonder toestemming plaatsen van camera’s is voor veehouders ingrijpend. Maar dat staat voor de KNMvD los van wat op de beelden te zien is en van onze afwijzing daarvan.
Tegelijkertijd mogen deze beelden niet leiden tot een oordeel over alle veehouders of de hele veehouderij. Veel veehouders en dierenartsen zetten zich iedere dag in voor gezonde dieren en goed dierenwelzijn. Dierenartsen hebben daarbij een belangrijke rol. Door hun kennis en positie op het bedrijf kunnen zij welzijnsproblemen signaleren, bespreekbaar maken en de veehouder adviseren over mogelijke verbeteringen.
De gebeurtenissen van deze week staan niet op zichzelf. Het deze week verschenen rapport over de vleesketen concludeert dat het dierenwelzijn in de vleessector onvoldoende wordt beschermd. Het rapport wijst onder meer op tekortkomingen in de regels, het toezicht en de manier waarop dierenwelzijn binnen de keten wordt geborgd. Het is niet de eerste keer dat dergelijke knelpunten worden gesignaleerd. Dat maakt duidelijk dat we niet kunnen volstaan met reageren op afzonderlijke incidenten. Ook de omstandigheden waaronder dieren worden gehouden en de manier waarop hun welzijn wordt beschermd, verdienen aandacht.
oor de KNMvD staat daarbij het dier centraal. Diergezondheid en dierenwelzijn moeten zwaar wegen in de keuzes die op het bedrijf, in de keten en door de overheid worden gemaakt. Daarvoor zijn duidelijke en uitvoerbare regels nodig, een goede naleving en effectief toezicht. De dierenarts kan vanuit zijn veterinaire deskundigheid bijdragen door problemen tijdig te herkennen, veehouders te adviseren en waar nodig aan te dringen op verbetering.
Daar hoort ook een eerlijke discussie over de kosten van beter dierenwelzijn bij. Hogere eisen kunnen investeringen en hogere productiekosten met zich meebrengen. Die kunnen niet alleen bij de veehouder worden neergelegd. Ook overheid, ketenpartijen en consumenten hebben hierin een rol. Wie hogere eisen stelt aan de manier waarop dieren worden gehouden, moet ook onder ogen zien wat ervoor nodig is om die in de praktijk te realiseren.
