Tussen uilskuiken en dierenarts

En toen stond ik ineens in de OK, met een borrelende paardendarm in mijn handen. Nooit geweten dat darmen zoveel geluid konden maken. Vol ontzag keek ik toe hoe de chirurg de darm weer dicht hechtte, terwijl ik zo min mogelijk bewoog, aangezien ik steriel stond. Dit gebeurde overigens rond één uur ’s nachts. Tja, de kolieker kon natuurlijk niet wachten. Gelukkig kwam hij goed door de operatie. De dunne darm bleek bekneld te zijn geraakt in het foramen epiploïcum, maar kon succesvol worden bevrijd. Toen ik de volgende ochtend wakker werd, durfde ik niet eens mijn wekker uit te zetten, omdat ik nog steeds de angst voelde om niet-steriel te worden!